Ουρολογικό Χρόνιο Πυελικό Άλγος

Παρά ταύτα όταν μιλάμε για ουρολογικό χρόνιο πυελικό άλγος αναφερόμαστε σε μια αινιγματική νόσο για την οποία δε γνωρίζουμε πάρα πολλά. Ο Καθηγητής Tom Stamey εύστοχα την περιέγραψε ως ένα «καλάθι αχρήστων», όπου «πετούμε» όσες νοσηρές καταστάσεις αδυνατούμε να κατανοήσουμε και να θεραπεύσουμε.

Οι Ουρολόγοι επί δεκαετίες χρησιμοποιούσαν τον όρο «χρόνια μη μικροβιακή προστατίτιδα», για να το ουρολογικό χρόνιο πυελικό άλγος κυρίως λόγω του πόνου που συνοδεύει την ψηλάφηση του προστάτη προσομοιάζοντας τη φλεγμονή του αδένα (η κατάληξη «-ιτιδα» σημαίνει φλεγμονή). Όμως, ο όρος κατέστη προβληματικός όχι μόνο διότι στο 95% των περιπτώσεων δε ανευρίσκονταν παθογόνοι μικροοργανισμοί στις εκκρίσεις του προστάτη, αλλά και διότι σε κλινικές μελέτες δε διαπιστωνόταν καν προστατική φλεγμονή.

Έτσι σταδιακά ο όρος κρίθηκε απρόσφορος και άρχισε να εγκαταλείπεται. Σήμερα, στο χρόνιο ουρολογικό πυελικό άλγος εντάσσονται:

α) άνδρες που έχουν διαγνωστεί με χρόνια προστατίτιδα/προστατωδυνία, χρόνια ορχεωδυνία ή πεωδυνία
β) γυναίκες που έχουν διαγνωστεί με αιδοιωδυνία, χρόνιο ουρηθρικό σύνδρομο
γ) γυναίκες και άνδρες που έχουν διαγνωστεί με διάμεση κυστίτιδα/σύνδρομο επώδυνης κύστης, σύνδρομο ανελκτήρα πρωκτού, σύνδρομο παγίδευσης έσω αιδοιϊκού νεύρου, παροδική πρωκταλγία, πόνο κατά τις εντερικές κινήσεις (αποβολή αερίων, αφόδευση).