Ουρολιθίαση

Τί είναι;
Η δημιουργία λίθων σε οποιοδήποτε σημείο του ουροποιητικού συστήματος, δηλαδή τους νεφρούς, τους ουρητήρες ή την ουροδόχο κύστη.

Πώς εκδηλώνεται;
Το κυρίαρχο και προφανέστερο σύμπτωμα της ουρολιθίασης είναι ο κωλικός του νεφρού. Πρόκειται για τον ισχυρότερο πόνο που μπορεί να βιώσει ο άνθρωπος. Η έναρξή του είναι ξαφνική και η εντόπισή του στη γωνία μεταξύ κατωτέρων πλευρών και σπονδυλικής στήλης (πλευροσφυϊκή χώρα). Ο πόνος μπορεί να αντανακλά προς το πλάγιο μέρος της κοιλιάς ή προς τα γεννητικά όργανα. Η ένταση του δεν είναι σταθερή και τυπικά συνοδεύεται από ναυτία και μετεωρισμό. Τα ούρα μπορεί να εμφανίζουν αίμα.
Οι λίθοι που δεν προκαλούν απόφραξη προκαλούν ένα αίσθημα βύθιου πόνου ή βάρους. Μπορεί να προκαλέσουν υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις ή και ουρο-σήψη. Επίσης μπορεί να προκαλούν επόμενη μικροσκοπική ή μακροσκοπική αιματουρία, καθώς και συχνουρία ή δυσκολία στην ούρηση εφόσον εντοπίζονται στο κατώτερο ουροποιητικό σύστημα.

Πού οφείλεται;
Το αίτιο της δημιουργίας ουρολίθων δεν είναι ακριβώς γνωστό. Πιστεύουμε ότι ο υπερκορεσμός των ούρων από ιόντα ασβεστίου υπό μορφή διαφόρων ενώσεων (οξαλικών, φωσφορικών, αμμωνιακών) είναι μια βασική αιτία. Η υπερέκκριση ασβεστίου που παρατηρείται σε καταστάσεις όπως ο υπερπαραθυρεοειδισμός συμβάλλουν σε αυτό το φαινόμενο. Επίσης ο υπερκορεσμός των ούρων με ουρικό οξύ, κυστίνη ή ξανθίνη μπορεί να δώσει γένεση σε αντίστοιχους λίθους. Έχει ακόμη ενοχοποιηθεί η έλλειψη κιτρικού οξέος από τα ούρα, μιας ουσίας που προστατεύει από την κρυστάλλωση αλάτων ασβεστίου.

Πώς γίνεται η διάγνωση;
Η διάγνωση βασίζεται καταρχήν στο ιστορικό του ασθενή και στον απεικονιστικό έλεγχο. Σήμερα οι υπέρηχοι αποτελούν εξέταση πρώτης γραμμής που δίνει μια αδρή εικόνα του ουροποιητικού. Λεπτομερέστερη απεικόνιση παρέχεται από την ενδοφλέβια πυελογραφία και κυρίως την αξονική τομογραφία.
Ο έλεγχος της ουρίας και της κρεατινίνης καθώς και των ούρων θεωρείται απαραίτητος.

Πώς θεραπεύεται;
Η πλειοψηφία των ουρολίθων αποβάλλονται με την ούρηση. Η ταχύτητα αποβολής ποικίλλει από άτομο σε άτομο και επηρεάζεται από τον όγκο των αποβαλλόμενων ούρων. Ορισμένες φαρμακευτικές ουσίες (αλφουζοσίνη, ταμσουλοζίνη), που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της υπερπλασίας του προστάτη, έχει βρεθεί πως μπορούν να επισπεύσουν την αποβολή των λίθων του ουρητήρα.
Μόνο οι ουρόλιθοι που δεν αποβάλλονται μας απασχολούν. Ως τέτοιοι θεωρούνται λίθοι μεγαλύτεροι από 8 χιλιοστά. Λίθοι του νεφρού μεγαλύτεροι από 1 εκατοστό είναι υποψήφιοι για θραύση με τη βοήθεια της εξωσωματικής λιθοθρυψίας. Ο ασθενής χωρίς αναισθησία δέχεται την επίδραση εστιασμένων στο λίθο ωστικών κυμάτων που παράγονται από ειδική συσκευή. Τα θραύσματα αποβάλλονται με την ούρηση σε χρονικό διάστημα που μπορεί να ανέλθει σε 3 μήνες.
Λίθοι του ουρητήρα συνήθως αφαιρούνται ή θρυμματίζονται με ενδοσκοπικές μεθόδους (ουρητηροσκόπηση) και χρήση ενδοσκοπικών λιθοθρυπτών (υπέρηχοι, βαλλιστικοί, laser). Το ίδιο ισχύει και για τους λίθους της κύστης. Αν ένας λίθος προκαλεί απόφραξη του ουροποιητικού μπορεί να προηγηθεί η τοποθέτηση ενός ουρητηρικού καθετήρα ή μιας διαδερμικής νεφροστομίας, ώστε να λυθεί η απόφραξη και να επακολουθήσει με ασφάλεια η θεραπεία.
Αν το μέγεθος των νεφρικών λίθων είναι πάνω από 2 εκατοστά συνήθως επιλέγεται η διαδερμική αφαίρεση ή θραύση των λίθων. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση ο Ουρολόγος μπορεί να επιλέξει την ανοικτή χειρουργική αφαίρεση.

Τελευταία άρθρα από τον/την Dr. Ιωάννης Α. Ζούμπος, MD, PhD, FEBU. Χειρουργός Ουρολόγος Ανδρολόγος Θεσσαλονίκη

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Φίμωση Χρόνια προστατίτιδα »

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την ευκολία της περιήγησης.

____

Το κατάλαβα.